Η Consortis Geospatial συμμετείχε στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τοπογράφων (Fédération Internationale des Géomètres – FIG) που διοργανώθηκε στο Cape Town της Νοτίου Αφρικής (XXVIII FIG Congress, 24-29 Μαΐου 2026). Το συνέδριο FIG 2026 αποτέλεσε μια καθοριστική στιγμή για τους επαγγελματίες των γεωχωρικών δεδομένων και αποσκοπούσε στην επιτάχυνση των δράσεων για την ενίσχυση της καινοτομίας στο αντικείμενο του τοπογράφου μηχανικού και τη διαμόρφωση της επόμενης εποχής στην παγκόσμια βιώσιμη ανάπτυξη. Το συνέδριο συγκέντρωσε μέλη της παγκόσμιας ακαδημαϊκής κοινότητας, φορείς σκέψης, φορείς χάραξης πολιτικής, επαγγελματίες και ειδικούς για να εξερευνήσουν πώς η διακυβέρνηση της γης, η γεωχωρική νοημοσύνη και οι τεχνολογικές εξελίξεις μπορούν να προωθήσουν τη βιωσιμότητα, την ανθεκτικότητα και την δίκαιη ανάπτυξη πέρα από το 2030. Το συνέδριο FIG 2026 αναμένεται να λειτουργήσει ως καταλύτης για τολμηρές ιδέες και στρατηγική δράση, εξασφαλίζοντας ένα βιώσιμο μέλλον για τις μελλοντικές γενιές. 

Την  Consortis Geospatial  εκπροσώπησαν ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας κ. Γεώργιος Τσακούμη και ο Τεχνικός Διευθυντής και ο Ειδικός Επιστημονικός Σύμβουλος της εταιρείας σε θέματα Παρατήρησης Γης Δρ. Γεώργιος Βέργος. Μεταξύ άλλων, παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα, μέσω προφορικής και αναρτημένης παρουσίασης, δύο πρόσφατων έργων τα οποία υλοποίησε η εταιρεία και αφορούν καινοτόμες προσεγγίσεις στην ανάλυση, αξιοποίηση και παρουσίαση τοπογραφικών και εν γένει γεωχωρικών δεδομένων. 

Στο πλαίσιο της συνεδρίας TS03E: GeoAI and Geo-analytics for Sustainable Land and Inclusive Places, που συνδιοργανώθηκε από την FIG και την ISPRS, παρουσιάστηκε η εργασία μας με τίτλο "Land Use Land Cover change detection in support of the Greek National micro-satellite project", που εκπονείται στο πλαίσιο του έργου Sat4GAIA – Άξονας 3: Land Monitoring Service του Ελληνικού Εθνικού Δορυφορικού Διαστημικού Προγράμματος (ESA / "Ελλάδα 2.0"). Η μεθοδολογία μας βασίζεται στην ανίχνευση μεταβολών χρήσεων/κάλυψης γης (LULC) σε 22 κλάσεις μέσω Post-Classification Comparison σε ετήσιους εθνικούς χάρτες LULC, με βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων μέσω Markov Chain modeling των πιθανοτήτων μετάβασης και ενσωμάτωσης κλίσεων από το Copernicus 10 m DEM, ακολουθούμενη από χαρτογραφική γενίκευση και διπλή (εσωτερική στατιστική / εξωτερική φωτοερμηνευτική) επικύρωση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ετήσιες αλλαγές της τάξης του 2–3% (εκ των οποίων ~1.5% οφείλεται σε πυρκαγιές), με συνολική εξωτερική ακρίβεια > 80% και μη στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ φιλτραρισμένων και μη φιλτραρισμένων χαρτών (F-test, p > 0.05). Αυτά τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη μεθοδολογία ως επιχειρησιακά ώριμη για την υποστήριξη περιβαλλοντικής παρακολούθησης, χωροταξικού σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του ελληνικού προγράμματος μικροδορυφόρων. 

Στο πλαίσιο της συνεδρίας TS01I παρουσιάστηκε η εργασία με τίτλο "Managing and monitoring coastal erosion in Greece with satellite and in-situ EO data assimilation", που αφορά την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου ψηφιακού Παρατηρητηρίου Παράκτιας Διάβρωσης για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, με στόχο τη μετάβαση από την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών στην προληπτική διαχείριση κινδύνου (proactive disaster risk reduction). Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται σε αφομοίωση πολυ-αισθητηριακών δορυφορικών δεδομένων Sentinel-1 (κατακόρυφοι ρυθμοί παραμόρφωσης μέσω InSAR), Sentinel-2 (NDVI και χρήσεις γης), Sentinel-3 (sea-level anomalies, SST) και Landsat (μακροχρόνιες μεταβολές ακτογραμμής), σε συνδυασμό με επιτόπιες μετρήσεις υψηλής ανάλυσης (UAV/GNSS σε κλίμακα 1:500, βαθυμετρία μέσω ηχοβολίσεων, τηλεμετρικοί πλωτήρες κυματικών και μετεωρολογικών παραμέτρων) και χαρτογράφηση των θέσεων της Posidonia oceanica. Η ανάλυση ολοκληρώθηκε με την κατασκευή χρονοσειράς 28ετών (μέση εποχή 2007.0) θαλάσσιας «υψομετρίας» από ετερογενείς δορυφορικές αποστολές (Jason-1/2/3, Sentinel-3a/3b, CryoSat, SARAL/AltiKa). Από αυτές, με εφαρμογή ανάλυσης EOF για απομάκρυνση της εποχικότητας και τάσεων και κατασκευή ψευδο-στατικού πεδίου SLA (Sea Level Anomalies) στη λεκάνη της Μεσογείου, προσδιορίστηκε η πίεση που ασκείται στις παράκτιες περιοχές από τη θάλασσα. Εφαρμόστηκαν προηγμένες αριθμητικές προσομοιώσεις και μοντέλα "bathtub" για δύο χρονικά παράθυρα (2000–2049 και 2050–2099) σε τρεις πιλοτικές περιοχές (Φούρκα, Ασπροβάλτα, Κατερίνη) για καταιγίδες κατηγορίας 5. Τα αποτελέσματα ενσωματώνονται σε διαδικτυακή εφαρμογή Web-GIS που οπτικοποιεί την τρωτότητα και υποστηρίζει τη χάραξη περιφερειακής πολιτικής, αναδεικνύοντας το παρατηρητήριο ως επιχειρησιακό εργαλείο για παράκτια χωροταξική διαχείριση και προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.